DE WEG NAAR GENEZING
Dr. Hans-Heinrich Reckeweg, Duits natuurgeneeskundig arts (1877 – 1944) heeft ooit gezegd:
” Ziekte verschijnt niet uit het niets “
Dat is iets waar ik mij ook in kan vinden. Ziek worden is een proces en niet iets dat van de ene op de andere dag ontstaat. Zo is het ook met beter worden. Echte genezing, waarbij ook de oorzaak van de klacht wordt weggenomen, heeft vaak tijd nodig. In de huidige tijd zijn we dit niet meer gewend en zoeken we vaak naar een snelle oplossing. Toch is dat niet altijd de meest duurzame oplossing…. (dit is slechts een voorbeeldtekst….)
EEN HOMEOPATHISCHE BEHANDELING
Er spelen veel factoren een rol bij ziekte en gezondheid. Een dier wordt meestal niet van de één op andere dag chronisch ziek. Het is een proces waarbij we niet altijd ‘de oorzaak’ weten aan te wijzen. Soms wordt een gevoeligheid getriggerd door een externe factor (bijv. bij huidklachten), maar spelen factoren van het dier zelf ook mee in het ziek worden. Zelfs bij een acuut trauma, waarbij er een directe aanleiding aan te wijzen is tot de acute klacht, speelt het zelfherstellend vermogen en eventuele onbalans daarin een rol. Een botbreuk die niet goed wil herstellen, infecties die optreden na een eenvoudige operatie. Ook hierbij is sprake van onbalans in het zelfherstellend vermogen en ook hier spelen al die factoren een rol.
In de geneeskunde wordt in geval van ziekte meestal voorgeschreven op basis van een medische diagnose. Een klassiek homeopaat gaat er echter vanuit dat ziekte/ziektesymptomen een uitdrukking zijn van een verstoorde balans in de levenskracht, waarbij het zelfherstellend vermogen hulp nodig heeft dit te herstellen. Symptomen zijn eigenlijk een uiting van een verstoorde balans in het organisme; zij hebben een signaalfunctie.
Een dier wordt meestal niet van de ene op de andere dag (chronisch) ziek. Ziekte is een proces dat zich vaak over een langere periode ontwikkelt en meestal spelen meerdere factoren hierbij een rol:
Constitutie; in het kort uitgelegd is dit de combinatie van bouw, stofwisseling, de aard van lichamelijke reacties en de gedragsmatige reacties op omstandigheden.
Erfelijkheid; dit is van invloed op de aanleg van de constitutie; o.a. rasgebonden eigenschappen, familiaire aanleg… Hierbij kun je bijv. denken aan artrose, HD/ED.
Ook het huidige selectieve fokbeleid kan leiden tot aanleg voor bepaalde ziektetendensen op zowel fysiek, functioneel als gedragsmatig vlak.
Biografie; eerder opgedane ervaringen/ gebeurtenissen (asiel, overlijden, verwaarlozing, ongeluk…).
Externe factoren; als voeding, huisvesting, medicatie, vaccinaties, epidemie, bacteriële/ virale besmetting…
Deze laatste (epigenetische) factoren bepalen voor een groot deel of lichte en/of ernstige klachten op basis van de constitutie en de erfelijkheid al dan niet tot uitdrukking komen.
Wanneer dieren vanaf jonge leeftijd homeopathisch constitutioneel behandeld worden, is de kans dat erfelijke aandoeningen zich ontwikkelen veel kleiner.
Er wordt ook onderscheid gemaakt tussen klachten van “buitenaf” en van “binnenuit”. Bij klachten die van buitenaf komen is de patiënt niet vanuit zichzelf ziek, maar wordt dit veroorzaakt door ‘externe factoren’ en/of ‘biografie’. Is er al een aanleg of kwetsbaarheid aanwezig voor een bepaalde aandoening of bepaald gedrag vanuit de constitutie en/of de erfelijkheid, dan spreken we van klachten die van binnenuit komen. Deze klachten kunnen zich langzaam in de loop van de tijd ontwikkelen of getriggerd worden door een oorzaak van buitenaf. Denk hierbij bijvoorbeeld aan artrose die optreedt bij vochtige kou. De vochtige kou is dan niet de oorzaak van de artrose, de aanleg zit namelijk in de patient zelf. De vochtige kou is in dit geval de aanleiding, de trigger.
Er wordt dan niet alleen naar klachten gekeken zoals die nu zichtbaar of merkbaar zijn, maar de hele ontstaansgeschiedenis – waarvan de wortel soms al in het voorgeslacht ligt – wordt meegenomen. Hierdoor krijgen alle aspecten die een rol spelen in de ontwikkeling van de klacht een plaats in de behandeling.
GELIJKSOORTIGHEID EN GEPOTENTIEERDE MIDDELEN
Grondlegger van de klassieke homeopathie, was arts en chemicus Samuel Hahnemann (1755 – 1843). Homeopathie is afgeleid van het Griekse woord homeos wat gelijkend betekent en pathos, wat lijden of ziekte inhoudt. Letterlijk betekent homeopathie: gelijksoortig in lijden.
De basiswet van de klassiek homeopathische behandeling is het similia- of gelijksoortigheidsprincipe. Dit is een natuurwet die ervan uitgaat dat men het gelijke met het gelijke kan genezen. Om het natuurlijke vermogen tot zelfgenezing te prikkelen moet het ziektesymptoom door een geneesmiddelwerking die zo gelijksoortig mogelijk is worden versterkt. Een stof die bepaalde symptomen teweegbrengt bij een gezond persoon, geneest deze zelfde, gelijkende symptomen bij een ziek persoon. Dit houdt in dat een homeopathisch middel bij een gezond dier ziektesymptomen veroorzaakt terwijl datzelfde middel gelijksoortige symptomen bij een ziek dier wegneemt. Er is een relatie tussen het geneesmiddelbeeld en het ziektebeeld.
EEN PAAR VOORBEELDEN:
Denk bijvoorbeeld aan het middel allium cepa; de ui. Wanneer je een ui snijdt zal je al snel bepaalde symptomen gewaar worden. De ogen worden rood en gaan prikken, je gaat tranen en de neus gaat lopen. Het homeopathische middel allium cepa is dan ook goed te gebruiken bijvoorbeeld bij hooikoorts aanvallen en verkoudheden die door bovenstaande symptomen gekenmerkt worden.
Eet een hond arsenicum dan zal hij verschillende vergiftigingsverschijnselen gaan vertonen. Denk hierbij aan krampen met stinkende, waterdunne diarree. Als gevolg van het eten van bijvoorbeeld een bedorven eendenei kan een hond klachten ontwikkelen die overeenkomen met de symptomen van de arsenicumvergiftiging. In dit geval zal arsenicum, als homeopathisch geneesmiddel bereid, het zelfherstellend vermogen van deze hond zodanig activeren dat de verschijnselen van de voedselvergiftiging worden opgeheven.
Homeopathische geneesmiddelen worden voor 80% gemaakt van plantaardig materiaal. De resterende 20 % wordt gemaakt van mineralen, dierlijke substanties, metalen, ziektemateriaa (nosodes), medicijnen… Hiervan wordt een oertinctuur gemaakt, waarvan een kleine hoeveelheid telkens verdund wordt met water en krachtig geschud (gepotentieerd), waardoor het uiteindelijke homeopathische geneesmiddel ontstaat. Homeopathische geneesmiddelen zijn niet giftig of verslavend. Ook veroorzaken ze geen schadelijke bijwerkingen. Omdat Hahnemann ook middelen ging gebruiken die giftig waren in pure vorm en daardoor ongewenste bijwerkingen vertoonden, ging hij er toe over die stoffen op deze wijze te verdunnen. Hij ontdekte dat wanneer hij tussen elke verdunningsstap de stof schudde, de giftigheid afnam maar de genezende impuls steeds sterker werd. Het bleek dat de geneeskrachtige werking veel groter was geworden door dit proces van verdunnen en schudden.
Homeopathische middelen worden stapsgewijs verdund en geschud. Dit noemt men potentiëren. Door dit bereidingsproces wordt de concentratie uitgangsstof steeds minder maar hoe vaker dit gebeurd hoe dieper en langduriger de werking wordt. De informatie uit de grondstof wordt op deze wijze vrijgemaakt en herkenbaar, opneembaar en bruikbaar voor het dier bij wie het specifieke middel past.
Voor de bereiding van homeopatische geneesmiddelen wordt gebruik gemaakt van zeer diverse grondstoffen en materialen; plantaardige, dierlijke en minerale middelen, metalen, uitscheidingsproducten, medicijnen etc..
REGULIERE BEHANDELING EN HOMEOPATHIE
Klassieke homeopathie is gericht op het stimuleren van het zelfherstellend vermogen en sluit behandeling door een dierenarts niet uit. Het kan wanneer nodig zelfs zeer goed naast elkaar werkzaam of een aanvulling zijn.
EEN VOORBEELD:
Na een ongeluk wordt een gebroken poot operatief door een dierenarts gezet. Hierdoor kunnen de breukdelen weer correct aan elkaar groeien.
Met behulp van homeopathische behandeling wordt het herstelvermogen geactiveerd. Dit stimuleert de groei van het botweefsel, bekort het genezingsproces en vermindert de kans op complicaties. Maar ook de schrik wordt meegenomen in de behandeling zodat het dier er geen blijvend psychisch trauma aan zal overhouden.
Maar ook bij:
spoedig (wond)herstel na een operatie.
vermindering van bijwerkingen bij medicijngebruik, chemo.
sterke reactie op een vaccinatie en begeleiding hiervan
klachten na gebruik van antibiotica, prednison